Faktoring niepełny a zdolność kredytowa firmy
Kredyty i pożyczki to najpopularniejsze zewnętrzne źródła finansowania firm. Zaletą faktoringu, w porównaniu z tymi usługami finansowymi, jest to, że korzystanie z tej usługi finansowej nie jest ujawniane w raportach BIK i nie obniża zdolności kredytowej przedsiębiorstwa. Dzięki temu możliwe jest, na przykład równoległe do korzystania z faktoringu, ubieganie się o kredyt do banku.
Jak księgować faktoring niepełny w księgach rachunkowych?
Umowa faktoringu niepełnego (z regresem) traktowana jest w prawie bilansowym jak umowa pożyczki lub kredytu. W związku z tym kwotę środków pieniężnych wypłaconych przez firmę faktoringową (tzw. zaliczkę faktoringową) ujmuje się w księgach rachunkowych faktoranta zapisem:
- Wn konto 13-0 "Rachunek bieżący"
- Ma konto 24 "Pozostałe rozrachunki"
Po otrzymaniu od firmy faktoringowej informacji o spłacie zobowiązania przez dłużnika faktoringowego, faktorant wyksięgowuje z konta należności zapisem:
- Wn konto 24 „Pozostałe rozrachunki”
- Ma konto 20 „Rozrachunki z odbiorcami”
Jeśli koszty usługi faktoringowej pobierane są przez firmę faktoringową z dołu to po spłacie zobowiązania przez płatnika faktoringowego wystawia ona fakturę tytułem swojego wynagrodzenia. Koszty usług faktoringowych faktorant zalicza w księgach rachunkowych do kosztów finansowych (konto 75-1).
Jeśli płatnik faktoringowy nie dokona spłaty zobowiązania w terminie to faktorant ma obowiązek zwrotu do firmy faktoringowej wypłaconych środków (zaliczki faktoringowej). W księgach rachunkowych dokonuje się wtedy zapisu:
- Wn konto 24 „Pozostałe rozrachunki”
- Ma konto 13-0 "Rachunek bieżący"
Jak wykazać faktoring niepełny w bilansie firmy?
Korzystanie z faktoringu znajduje odzwierciedlenie w bilansie faktoranta w sytuacji, gdy do dnia bilansowego nie otrzyma on od firmy faktoringowej informacji o spłacie należności przez płatnika faktoringowego.
W takiej sytuacji:
- kwotę należności widniejących jako saldo Wn na koncie 20 "Rozrachunki z odbiorcami" należy wykazać w aktywach bilansu (sporządzonego według załącznika nr 1 do ustawy o rachunkowości), jako należności krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług, zazwyczaj w pozycji B.II.3 lit. a) - należności od pozostałych jednostek, ponieważ płatnikami faktoringowymi są najczęściej podmioty niepowiązane z faktorantem.
- kwotę zobowiązania wobec firmy faktoringowej stanowiącą saldo Ma konta 24 powinno się wykazać w pasywach bilansu w pozycji B.III.3 lit. c), jako inne zobowiązania finansowe wobec pozostałych jednostek.
